KOSTAT

Maandag, 9 januari 2012. We liggen nog steeds lekker voor anker bij Paramaribo. Een snelstromende getijde rivier, dus om de 6 uur draaien. Roer stijf aan stuurboord om in de getijdewisselingen goed vrij te blijven van de andere boten en goed trek te blijven houden op het anker.. We zijn heerlijk onafhankelijk en zouden het hier maanden vol kunnen houden. (zoetwater, stroom, etc. verzorgen we zelf) Gisteren voor een hele groep fricandellen speciaal met pata gemaakt. Cafetaria KOSTAT!!!! Reuze gezellig. Met hulp van onze taxidriver Roberto allerlei materialen gehaald om een zoutwater pomp/aansluiting te maken. Als we straks het anker ophalen, zit er een dikke laag klei op. Dat moeten we eraf spuiten, want dat wil je niet in de ankerbak hebben. Samen met Erik en Ella gaan we een tocht organiseren, de bush in. Niet via een touroperator!

veel regen bij aankomst surinamerivier

laatste rode staak, dan de ankerplaats

voor hotel TORARICA mogen we onze bijbootjes afmeren

vanaf de bijbootjesplaats zicht op de boten voor anker

over de brug komen we bij het hotel

zeilreparatie tijdens de oversteek (schavielen tegen de bovenste zalingen)

een bonito gevangen, weer heel veel lekkere maaltijden

midden op de oceaan, voor de wind

met de spinaker voor de wind

En nu dan eindelijk het verhaal van de overtocht. Het vertrek vanuit Mindeloo moesten we vanwege de sterke wind en brekende golven tussen de Kaap Verdische eilanden 2 dagen uitstellen. Vrijdag 16 december gingen we ankerop. De eerste 2 dagen maakten we goede voortgang. (prettig om zo snel mogelijk uit de turbulentie van de eilanden te komen) De wind kwam recht van achteren, dus moesten we met onze zeilvoering (gereefd grootzeil en uitgeboomde gereefde genua) afkruisen. We maakten gemiddelde dagafstanden van 120 mijl. De echte strakke passaatwind liet het afweten. (normaal 20-25 knopen=tussen 5 en 6 Bft.) We moesten het met minder doen. De zeeen waren echter wel hoog en kruisend en dat is de hele reis zo gebleven. Erg vervelend en vermoeiend. Dag 3 knapte reef 1, waarbij de reefknuttels scheuren maakten in het grootzeil. Grootzeil naar beneden en gerepareerd, tevens een slijtplek thv punten bovenste zalingen versterkt. Erg lastig in golven van 4 meter+. Dag 7 veel dolfijnen voor en naast de boot. Urenlang veel plezier. Later de spi er op gezet. Heeft ongeveer 35 uur gestaan. Dag 9, spi eraf, net optijd. Anderhalve dag van alleen maar buien met af en toe veel wind. (7-8 Bft.) Dag 10, een bonito gevangen (ca. 80 cm), welkome afwisseling van ons menu. Dag 11, 144 mijl geklokt. Dag 12, 133 mijl, dag 13, 133 mijl. Midden in de nacht knapte de schoot van de uitgeboomde (gereefde) genua. Voordat ik erbij was had de genua zich al een aantal malen verkeerd om de voorstag gedraaid. (windkracht 7-8 Bft. in een bui) Geprobeerd de zaak te redden met de spivallen. Lukte maar half. We hebben de koers verlegd, zodat de genua in de luwte van het grootzeil kwam. Bij daglicht een nieuwe poging gedaan de zaak te stabiliseren. (ik heb dat tot het eind van de reis nog 6 x moeten herhalen) Na een beetje rekenen bleek dat als we de moto bijzetten, we precies om 05.00 in de ochtend bij de uiterton van de Surinamerivier konden zijn. Bij donker aanlopen, met opgaand tij en bij daglicht ankeren. Zo lagen we dus oudjaarsdag, rond 09.00 uur voor anker bij Paramaribo, een kleine 15 dagen na vertrek. We waren ongelofelijk moe, maar we hebben toch nog het oudejaars gebeuren vananf de boot hier meegemaakt. Werkelijk onvoorstelbaar!!!!! Beide oevers van de Surinamerivier stonden in vuur en vlam. Partyboten met honderden mensen erop en keiharde salsa muziek voeren af en aan. Surinamers weten wel wat feestvieren is. Wij moeten nu eerst een aantal dagen bijkomen, voordat we verder iets kunnen ondernemen. Foto’s probeer ik later op ons weblog te zetten.

Wij zijn er klaar voor. Vandaag de voorraden aangevuld, diesel gehaald, uitgeklaard. Morgen nog de bijboot op het voordek en alles vast zetten binnen en buiten. Dan vertrekken. 1900 mile te gaan. Volgens de gribfiles noordoostenwinden tussen de 10 en 25 knopen. We denken er 2 weken over te doen.  De diepvries ligt vol met zelf gemaakte gerechten in bakjes, die we in de magnetron warm maken. Lekker makkelijk. Vooral als we veel swell-golven krijgen is het haast niet te doen om gewoon te koken. Lekker luxe. We hebben er zin in. Na 2 weken hier geankert te hebben, willen we wel weer verder. SURINAME, HERE WE COME EN ALS HET TOEVALLIG OUDJAAAR IS, GAAN WE WEL OP DE VUURPIJLEN AF.

Maandag, 21 november zijn we vertrokken richting Kaap Verden.(ca. 850 mile) De voorraden flink aangevuld en de tank vol diesel. We hebben een leuke, relaxte tijd gehad in San Sebastian, maar het werd tijd om verder te gaan. De eerste dagen is het altijd even wennen aan het wachtlopen. (3 uur op, 3 uur af) en de bewegingen van het schip. We hadden afgesproken defensief te zeilen, oftewel, veiligheid komt eerst, dan comfort en dan snelheid. De noordoostpassaatwind zat stevig in de goede hoek, dus het werd een lange slag over stuurboord. Eerst passeerden we El Hierro. Niets gemerkt van de vulkanische activiteit van de laatste weken. Ondanks de geringe zeilvoering toch dagafstanden van meer dan 100 mile gemaakt. Als je dagenlang geen schip gezien hebt, is het verleidelijk maar lekker te gaan slapen. Op het moment dat je dat denkt, zie je natuurlijk weer een schip en laat je het wel. Na een dag of 5 vlogen ons de vliegende vissen om de oren. Je moet haast in de kuip een integraalhelm opdoen. De laatste dag liet de wind het afweten en om niet in het donker aan te komen, hebben we nog wat gemotord. In de middag van maandag 28 nov. waren we bij de ankerplaats van Mindelo. De zuidkant ervan wordt bezet door nog net drijvende of gezonken scheepswrakken, een duidelijk voorteken dat we in een “andere wereld” zijn. We ankeren net aan de noordzijde ervan. Volgens de reisverhalen komen hier gelijk “boatboys”in rubberbootjes op je af om hun diensten aan te bieden. Niets gemerkt. Later begrepen we waarom. Een Duitser is een aantal jaren geleden begonnen met het exploiteren van een jachthaven. Daar werken nu alle boatboys. (en girls) We slapen eerst lekker door en uit. Dan gaan we inklaren en de communicaties regelen. Later meer, foto’s volgen.

Woensdag, 9.11.2011 zijn we overgestoken van Marina San Miquel (Tenerife) naar Marina San Sebastian op La Gomera. Weer een prachtige, warme dag en dus geen wind.  Pas 5 mile voor de haven begon het wat te waaien, 8 a 10 knopen, maar toen hadden we geen zin meer om te zeilen. Wel voor de kust van Tenerife-zuid een paar short-finned pilot wales van een meter of 3 gespot. Helaas te ver weg voor een mooie foto. Gelukkig hadden we om 09.00 de marina gebeld voor een plek, maar goed ook, want het is behoorlijk vol. Duitsers, Zweden, Belgen, Engelsen, Canadezen, Amerikanen, en wel 7  Hollandse jachten. De meesten gaan van hieruit naar de Kaap Verden of in 1 keer naar de Carieb. Vanavond zijn we bij een Amerikaans stel op bezoek geweest. Zij is jarig, 25 jaar, en de boot zat helemaal vol met allerlei nationaliteiten. Ook de Lola, van Maarten en Danielle waren op bezoek. We dachten al dat ze hier zouden liggen. Zo kom je elkaar dus overal weer tegen. Van de Joho, van John en Jolanda kregen per mail bericht dat ze inmiddels aangekomen zijn op de KaapVerden. Helaas weer geen foto’s wegens de zeer trage verbindingssnelheid. (7.2 mb) (vandaag, vrijdag 11.11.2011 eindelijk wel gelukt)

van Tenerife naar La Gomera, met op de achtergrond de El Teide 3718 mtr

dit stuk plastic zat in onze schroef, maar konden we met de pikhaak vanaf de boot verwijderen.

achter de marina ligt dit strandje met uitzicht op de El Teide

kastelen bouwen met zwart zand

Dinsdag 8 november eindelijk weer eens het water op. Heerlijk weer, maar helaas geen wind en wel wat swell. Gisteren is ons reddingsvlot gekeurd afgeleverd, dus, gaan. Fred probeerde weer eens een visje aan de haak te slaan, helaas, weer niet gelukt, dus maar wat uit de vriezer gehaald om te eten. Spaans gehakt. Marina San Miguel ligt pal tegenover de golfbaan, het enige groene stuk in de buurt. Voor de rest alleen maar resorts. Nou jah, morgen of overmorgen gaan we naar La Gomera, naar San Sebastian Marina, tenminste, als er plek is. We wilden eigenlijk naar Marina Colon, hebben vanmorgen gebeld, geen plaats. Zo gaat dat hier, helaas.

Na een maand “radiostilte” zijn we weer in de lucht!!! We hebben een plotselinge en toch welbestede maand doorgebracht in Nederland. Alice (dochter van Fred) en haar vriend Jasper en dochter Amelie hebben een huis gekocht in de Meern.(Utrecht) De verbouwing daaraan verliep niet naar wens en dreigde niet op de beoogde datum klaar te zijn. We hebben daar met van alles en noch veel meer geholpen. Ze zijn nu verhuisd en wij pakken de draad weer op in Tenerife waar we gisteren weer aangekomen zijn. Het regende trouwens en vandaag heeft het ook nog wat gesputterd!!!!!!Temperatuur is wel aangenaam met zo’n 23 a 25 graden.  Vanwege de zeer trage verbinding geen foto’s. Komen t.z.t.

grote slaapkamer voor de verbouwing

de grote slaapkamer na de verbouwing

kamer van Amelie voor de verbouwing

en na de verbouwing

op de bank met opa Fred foto's aan het bekijken van haar kamer

keuken zoals het was

alice en fred installeren de keukenfrontjes en de rest. 2 1/2 dag werk.....

kamer voor de verbouwing

en na de verbouwing, alles gestuukt en geschilderd

de garage met het houten zeilbootje, gebouwd door fred in de winter van 2005/2006

ex-garage, nieuwe pui erin en gestuukt

3 oktober hebben we, samen met Ludo uit Belgie, een auto gehuurd en zijn we de bergen in gegaan van Tenerife-Noord. Aangezien Ludo dezelfde vlucht heeft naar Maastricht op 4 oktober, was het wel handig om samen een auto te huren en de volgende ochtend om 0.400 naar het vliegveld van zuid-Tenerife te rijden in plaats van met de taxi te gaan. Wij zijn dus weer in Nederland. Wonen nu even bij Alice en Jasper in Vleuten en helpen ze met de verbouwing van hun huis. 1 november moeten ze over en voor ons was het nog te vroeg om naar de Kaap Verden te gaan. Dat doen we in december. Eerst gaan we nog naar La Gomera en La Palma, tenminste, als er geen vulkanische uitbarsting komt……(zoals op El Hierro) 4 november vliegen we weer terug naar het heerlijke warme weer.

prachtig gebergte en zeer groen.

uitzicht op de noord-west kant van Tenerife

in de verte de hoogste berg van Spanje, de El Teide, 3718 meter!!!!