oversteek Gibraltar-Canarische eilanden

Tijd om te gaan!!!!! De voorspellingen zijn goed. In de Straat van Gibraltar oostenwind op zaterdag en zondag, beetje tegenstroom bij Tanger, de Noord Maroccaanse kust, maar verder op de oceaan noordelijke winden, dus hier moeten we gebruik van maken, anders liggen we hier over 2 weken nog. In de pilots staat vermeld over de straat:”a real challenge to sail out westward, better use the motor”. In de Med. verdampt veel water. Vanuit de Atlantische oceaan wordt dat aangevuld met kouder en minder zout water dat onder het warmere en zoutere water van de Med. schuift. Dus een constante oostelijke stroming met verticale tegenstromingen. Daarbij komt ook nog een “normale”getijdestroming. Al met al een zeer gecompliceerd geheel. We zijn zaterdag 27 augustus om 14.00 vertrokken uit Gibraltar, na alle tanks met diesel volgegooid te hebben. Op de motor eerst de baai uit en daarna hebben we alles gezeild. Wedstrijdzeilen zoals b.v. de Haakswaddenweek (gewonnen trouwens) heeft ons veel geleerd. Eenmaal bij Marocco om de hoek pakken we de zuidgaande stroming (sterkte ongeveer 1 mile) en de noordelijke winden op en gaan in de leunstoel naar de Canarische eilanden.

Naast de landingsbaan is de uitgang van de marina in Gibraltar

Nou ja. leunstoel….. vanaf zaterdag 22.00 is het wacht lopen. Marian begint met slapen van 22.00 tot 0.100, Fred heeft dan de wacht. Om het kwartier naar buiten om te kijken naar schepen in de buurt en verder veel lezen, filmpjes kijken, muziek luisteren en navigeren, zeilen trimmen en dat soort dingen. We kunnen wel op ons scherm alle grote schepen zien via AIS-systeem, die zie je al op meer dan 12 mile afstand en je ziet de CPA=closesed point of aproach. Daaraan kun je aflezen of je voor ze uit moet wijken of dat er genoeg ruimte zit tussen ons en deze containerschepen en we rustig onze koers kunnen vervolgen. Wel steeds blijven kijken en opletten, want zij kunnen ook een koersverandering doen en dan klopt meteen de CPA niet meer. We hebben toch wel 5 of 6 keer uit moeten wijken voor zo,n grote jongen. Het vervelendste zijn de vissersboten. Deze zijn niet uitgerust met AIS en zie je dus niet op je scherm en ze gaan alle kanten op, varen dan weer heel snel en dan stoppen ze weer. Gelukkig zien we ze wel op onze radar, die weer gelinkt is met het scherm. Alleen is het maar een rood streepje wat we zien, afkomstig van hun radarreflector of van de reflectie van de boot. Wel kunnen we goed zien wat de afstand is tussen de vissersboot en ons, houden we ze visueel in de gaten en kunnen dan snel voor ze uitwijken. Andere zeilboten hebben we niet gezien. Niet visueel, niet op de AIS en ook niet op de radar. De volgende 3 uur is het mijn (Marian) beurt. Ik zit het liefste de hele tijd buiten en kijk om het kwartier rond. Af en toe naar binnen om te navigeren, koffie(veel) te maken, wat eten en verder niks, eigenlijk. Alleen maar een beetje kijken naar de wolken, het water, het zeil en kijken of er nog dolfijnen of walvissen te spotten zijn. 4 dagen lang helemaal niets, maar dinsdag, eindelijk heel veel dolfijnen om de boot. Ze bleven meer dan een uur rond de boot hangen en aan het einde waren er nog vier die tot 2 keer aan toe een salto lieten zien. Zeker geleerd in het Dolfinarium!!!!! Mooi gezicht, alleen moeilijk te filmen en op de foto te zetten. Heeft iemand hier nog een tip voor???

onderweg op de Atlantische oceaan maar weer eens een prachtige zonsondergang op de foto gezet

Dit wachtsysteem gaat dus dag en nacht door, totdat we er zijn. Werkt prima, alleen als je dan weer ergens stil ligt, slaat de vermoeidheid toe. Je lijf heeft toch wel het nodige te verduren. Het zijn vooral de constante bewegingen van het schip waar je moe van wordt. Donderdag 1 sept. om 12.30 zijn we aangekomen bij het eiland La Graciosa en wilden we daar een kleine marina in.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

links Lanzarote, recht Graciosa

 

Lekker stil liggen en even geen bewegingen. Er was een box vrij, dus, wij erin. Helaas, 5 minuten later waren we alweer uit. Alles gereserveerd. Shit.(volgende keer bellen we eerst voordat we ergens heen gaan, als we tenminste bereik hebben!!!) Wat nu. Bellen naar Puerto Calero, 35 mile zuidelijker, of zij plaats hebben, ja hoor, en wij nog maar even 4 uur motoren (dikke tegenwind) maar dan toch eindelijk vast op het eiland Lanzarote.

ivm de trage verbinding volgen de foto’s morgen, helaas

 

 

 

 

 

 

 

we zijn er bijna.......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Graciosa is alleen maar vulkanisch, zeer kaal dus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zeer fraaie wolkenpartijen tijdens de zonsondergang

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

moeilijk om op een bewegend schip, bewegende dolfijnen op de foto te zetten

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

alleen maar water, water en nog eens water........heerlijk rustig en vooral, vrij uitzicht

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>