Bovensurinamerivier-4 dagen de bush in

Maandag 16 januari 2012

We zijn verplaatst naar Domburg, ongeveer 10 mijl stroomopwaarts. Een stuk rustiger water en een gezellig dorpspleintje, waar iedere avond veel mensen samenkomen om te kletsen en dingen te regelen.

met medezeilers voor Rita's eethuisje in Domburg aan de Surinamerivier

 

in de keuken bij Rita's eethuisje in Domburg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20 januari zijn we door Pim van der Jagt een Surinamer, die woont in Paramaribo,die is weer en vriend van Thieu Valens, een jeugdvriend van Fred uit Groningen, naar Atjoni gebracht in zijn 4 wd met airco.

Pim van der Jagt, uit Paramaribo heeft ons 250 km. via de inmiddels geasfalteerde bauxietweg gebracht naar Atjoni

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaar met de korjaal, sorry, boot volgens de bootsman, naar Menimi, een klein schiereilandje aan de Surinamerivier. Overweldigend mooi en simpel.

"boten"volgens de eigenaren en geen korjaal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dag erop door per boot naar Pikin Slee. Een dorpje, waarin de oude waarden en normen gehandhaafd zijn. Kapitein Etje kende Alice (zij heeft hier 3 jaar geleden met nog 2 studenttandartsen, 3 maanden gewerkt en staalkroontjes in de kindergebitjes geplaatst) nog . Telefonisch contact leidden zichtbaar tot emoties bij Etje. Ikzelf heb nog een Engelse les bijgewoond. Met een dame achterop de brommer door Pikin Slee gereden. Simpele les en dus had ik de kans wat Samaracaans te leren. Het hele dorpsgebeuren hebben wij ervaren als zeer georganiseerd en effectief. Na deze unieke ervaring zijn we per korjaal doorgevaren naar Botopassi. Gedurende het wachten op het vliegveldje (grasveld) werden we vermaakt door een stel jonge dorpsjongetjes. Marian kreeg rastavlechtjes in haar haar en we kregen een soort vruchtjes uit een lange groene soort peul. Heel zoet. Met een Cessna (een hele oude….) zijn we terug gevlogen naar vliegveld Zorg en Hoop in Paramaribo. (3/4 uur) Gelukkig een redelijk heldere dag, dus we konden alles zien. Het oerwoud, de rivier en de dorpjes, goudmijnen en de bauxietmijnen en nog veel meer. Totaal afgemat kwamen we weer op de boot aan. Douchen, slapen, slapen. Een dag later waren we uitgenodigd bij Pim en zijn vrouw Kea om bij hen thuis te komen eten. Ella, Erik, Marian en ik hebben ons te goed gedaan aan een heerlijke surinaamse maaltijd. Het was erg gezellig. Kea heeft ook nog even 3 wasmachines gedraaid voor Marian, dus ook weer heerlijk schoon. Na een paar dagen vertrok een van de zeilboten. We vonden toch wel, dat we te dicht bij de scheepvaartroute lagen en gingen verkassen. Anker op en wat hangt aan de ketting???(ca. 10 meter) boven het anker, een compleet uitgedost Hindoestaans beeld, gemaakt van ijzerdraad, met cement er omheen. Kilo of 50 wzaar. 3/4 uur bezig geweest met nog iemand van een andere zeilboot om het idiote ding los te snijden, knippen, zagen en hameren.We liggen nu vlak aan de kant, maar verder weg van de hotspot, dus geen internet meer aan boord. (zitten nu in een internetcafe)

bij "mandje" schiereiland Menimi de eetzaal

 

op de bovensurinamerivier in de boot

 

stroomversnelling in de rivier

 

in de korjaal(volgens de booteigenaar, boot)

casavebrood bakken in Pekin Slee

 

terras bij het rastahotel

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>