vervolg Culatra-Almerimar

Spanje aan bakboord, Marocco aan stuurboord

Spanje aan bakboord, Marocco aan stuurboord

Na Cadiz in Barbate een plichtmatige tussenstop gemaakt om op het juiste tijdstip de Straat van Gibraltar door te gaan. Timing en weer en vooral de heersende winden en stromingen zijn essentieel voor een verantwoorde doorvaart. Blijkbaar deden we alles goed, want het werd een pleziertochtje. Indrukwekkend als je de APENROTS aan de ene en Marocco aan de andere gelijktijdig ziet liggen.
                                                                        

de APENROTS Gibraltar

de APENROTS Gibraltar

                                                       

gibraltar

gibraltar

Alle havens waren vol of te klein of under construction dus zijn we aan de Spaanse kant van La Linea voor anker gegaan, vlakbij de landingsbaan van Gibraltar. Gelukkig maar 4 vliegtuigen per dag en alleen overdag. We waren steeds weer blij dat ze onze mast niet meenamen. De eerste dag gingen we met de bijboot even naar de kant. Alles is prive, daar zijn Spanjaarden erg goed in, dus bij een soort visserssteigertje/werfje vastgemaakt. Boot vast met 10 mm RVS ketting en ABUS sloten, Buitenboordmotor vast met goedgekeurd slot. Toen we na een uurtje terug kwamen, was de BB.motor verdwenen.SHIT. Politie erbij, maar daar heb je niets aan.Ze zijn ongeveer even effectief als een drol in een badkuip. Dit alles gebeurde op 2 april, Goede Vrijdag en dan zijn ze in gedachten alweer met hun optochten (processies) bezig. We hebben pas maandag (in Spanje kennen ze geen 2e paasdag)  aangifte kunnen doen bij de Guardia Civil. Wat een gedoe. Paul LÓrtije (onze verzekeraar) deed helemaal niet moeilijk. Koop maar gelijk een nieuwe, doe rustig aan, alles wordt geregeld. Hij kent Spanje, want heeft daar een huis en een boot.
                                                                       
la linea het vissershaventje-werfje

la linea het vissershaventje-werfje

               
                                                       
nog enkele medezeilers voor  anker bij La Linea

nog enkele medezeilers voor anker bij La Linea

  
            
                                                          
helaas, geen BB motor meer. Boot aan de ketting en gedoemd tot roeien

helaas, geen BB motor meer. Boot aan de ketting en gedoemd tot roeien

  
Intussen begon het aardig te waaien en konden we roeiend niet meer aan de kant komen. Ons nieuwe anker heeft zich meer dan bewezen. Met windkracht 9 (redelijk vlak, beschut water) geen millimeter van z’n plek gekomen. Heel geruststellend. De laatste dagen nam de wind zo af, dat we weer aan de kant konden komen. Uiteraard naar Gibraltar geweest om TAX-FREE in te kopen. (drum/marlboro 2 euro p.pakje). Ook de boot met diesel volgetankt, 0,70 euro per liter!!!!
                                                               
De LEVANTER 9 Bft.Oostenwinden. Deze krantenfoto is gemaakt aan de overkant van de baai, Algeciras

De LEVANTER 9 Bft.Oostenwinden. Deze krantenfoto is gemaakt aan de overkant van de baai, Algeciras

  
Dinsdag, 6 april voeren we echt de Middellandse Zee in. We zouden wel zien waar we terecht kwamen, want het stikt hier van de (dure) havens, met sprekende namen als Marbella, Fuengirola, Sotogrande, Torremolinos, etc. Begin van de avond was rustig weer en de voorspellingen waren goed, volgens onze weersberichten, dus besloten we een nacht door te trekken naar Almerimar. Dat hebben we geweten. Rond 24.00 uur stak de LEVANTER weer eens op, een beruchte oostenwind, hard en onvoorspelbaar. De wind, de zee en de stromingen speelden een spelletje met elkaar en met ons. Idiote golven, vooral kort en onregelmatig. Opnieuw zijn we blij een zwaar schip te hebben met meerdere mogelijkheden qua zeilvoering. Vooral de kotterfok is in zo’n situatie erg waardevol. ‘S ochtend om 10.15 waren we in Malaga in plaats van Almerimar. Je zou zeggen, toch een redelijke grote stad waar je als bezoekend jacht van bijna 14 meter, toch een plek kunt vinden. Niets is minder waar. Hier kregen we te maken met de POLICIA de PUERTO. De jachthaven was alleen voor schepen tot 12 meter. Een stuk kade, anker voor, kont naar de kant, was prive (waar hebben we dat eerder gehoord?)Dan maar tegen de kade aan de andere kant. Binnen 2 minuten 2 auto’s en 4 beambten om ons in het spaans duidelijk te maken dat we daar niet konden liggen. Waar dan wel, in ons beste spaans. Engels spreken ze niet of nauwelijks. Aan de andere kant, direct betalen per 24 uur (dus van middernacht tot middernacht) 50 euro per nacht, geen stroom en geen water, bolders voor oceaanstomers, 50 meter uit elkaar. Toch maar doen, want we wilden uitrusten van de zware nacht. (1 uur later lag er een ander jacht op dezelfde plek waar wij eerst lagen en mocht blijven liggen!!!!!)Uiteindelijk hebben we daar, vanwege de LEVANTER oost 6,7,8,Bft. tegen stroom 4 dagen gelegen. waarbij we iedere nacht bezoek kregen van 2 politieauto’s met 4 beambten, of we ons havengeld wel hadden betaald. (wij hadden steeds vooruit betaald om dit soort dingen te voorkomen) maar zij hadden hun eigen administratie niet op orde. In mijn cursus spaans ga ik (Fred) nu eerst het hoofdstuk vloeken leren.
                                                              
aan de kade in Malaga

aan de kade in Malaga

                                                       
de kustlijn tussen Gibraltar en Malaga

de kustlijn tussen Gibraltar en Malaga

 

 

 

 

 

 

 

                                                        

boulevard en strand bij Malaga (Costa del Sol)

boulevard en strand bij Malaga (Costa del Sol)

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                          

ze liggen hier nu al te bakken op het strand

ze liggen hier nu al te bakken op het strand

 

 

 

 

 

 

 

 

Malaga zelf maakte gelukkig een hoop goed. Nu zijn we op weg naar Almerimar, waar we een hoop dingen gaan regelen. (Bimini, BB.motor, reserve stuurautomaat repareren, boot schoonmaken etc.etc.) Het lijkt misschien niet zo, maar we hebben het nog steeds naar ons zin. We laten ons niet op de kop zitten door een stelletje stomme ambtenaren. We krijgen steeds meet het idee, dat dit soort mensen te laag opgeleid zijn en niet kunnen omgaan met de hulpmiddelen/computers/dienstauto’s, die ze allemaal door EU-gelden in de schoot geworpen hebben gekregen.(Hm, beetje rare zin, nou ja) Bovendien is er een ongezond soort jalouzie naar mensen toe die het goed voor elkaar hebben. Aardige Spanjaarden zijn er ook, maar dan moeten ze geen ambtenaar zijn. Maar ja, de meesten zijn ambtenaar, dus hebben we het grootste plezier met andere nationaliteiten. We hadden bijna een A4-tje op een bolder geplakt met daarop de tekst: GET ORGANIZED!!! Toch maar niet gedaan, want ze begrijpen het toch niet.

Vanuit Malaga vertrokken we vroeg, want we waren toch weer wakker gemaakt door de POLICIA de PUERTO. Helaas een restantje Levanter (uit oost dus). Te weinig om te kruisen, dus toch maar de motor aan. Lekker idee dat we vanwege de Gibraltar diesel voor bijna de helft van de prijs varen.Almerimar was voor donker niet te halen en we hadden geen zin in de nacht te goochelen met meerlijnen (voor of achter)

Een van de ankerplaatsen opgezocht en riant voor anker gegaan.Heerlijk geslapen tot half vijf. Ik vermoet dat een Maroccaan een gigantische steen in het water heeft gegooid, want daar kwam opeens een onhoudbare swell (deining)vandaan. Na de hele vissersvloot uit te hebben zien varen vertrokken wij naar Almerimar.

Nog steeds prachtig weer, maar op het water aan de koude kant. Eenmaal in de haven kon de korte broek aan en het bovenlijf ontbloot worden. Dat is effe schrikken na zo’n winter! Erg wit.

De volgende dag gelijk aan het regelen gegaan. Buitenboordmotor (nu een 9.9 hp.Yamaha) stond in de etalage van een bedrijf dat in de verkoop stond. (se vende)Was gelijk bingo, de volgende dag hing de motor al aan de bijboot. Die gaat nu echt als een speer!

Van de bimini wordt het buizenwerk binnen 2 dagen gemaakt. Het “verbouwen”van de zonnetent gaan we nu zelf doen, anders moeten we daar 4 weken (of meer) op wachten! Dan wordt er genaaid, maar je wordt ook genaaid. Gelukkig hebben we een naaimachine aan boord.

De engelse eigenaar van de chandlery gaat proberen een defect “chipje”op het moederbord van de stuurautomaatbediening te vervangen. Cheap and easy. Als dat niet lukt wordt het weer een aardige hap uit de scheepskas voor een nieuwe bediening.

Almerimar is een soort enclave van ge(pre)pensioneerde Engelsen en Duitsers en wat Hollanders die niet meer of bijna nooit meer varen of/en een appartement in de haven hebben. Het stadje bestaat pas 25 jaar, sterft van de bars en restaurantjes, allemaal aan het water. Apart sfeertje. Een klein deel van de zeilers is op doortocht of liggen nog steeds op  de zomer te wachten.

Sommige boten zien eruit alsof ze 5 jaar op de zeebodem gelegen hebben en kort geleden zijn gelicht. Andere schepen zijn tot in de puntjes verzorgd, de duurdere jachten bedienen zich van Yachtboys.(zeg maar poetsers)

op weg naar Almerimar een lifter aan boord

op weg naar Almerimar een lifter aan boord

 

 

 

 

 

 

 

 

       
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>